เหลียวหลัง...แลหน้า

posted on 09 Aug 2011 09:26 by kochakan
 
 
คุณแม่หนาหนักเพี้ยง            พสุธา
คุณบิดรดุจอา-                          กาศกว้าง
   คุณพี่พ้างศิขรา                         เมรุมาสน์    
   คุณพระอาจารย์อ้าง                   อาจสู้สาคร  
 
 
 
 
 
 แม่...คำสั้นๆหนึ่งคำ ที่กินพื้นที่หัวใจมากมายเหลือเกิน มีน้ำหนักเหลือเกิน
 แม่...ผู้หญิงคนหนึ่งที่เข้มแข็งเหลือเกิน รักข้าพเจ้าเหลือเกิน
 แม่...สำคัญเหลือเกินต่อชีวิตของข้าพเจ้า มีบุญคุณเหลือเกิน
 แม่...นิ่งเหลือเกิน เหมือนผืนน้ำที่คอยรองรับทุกสิ่งทุกอย่างของลูก
 แม่...ยิ่งใหญ่เหลือเกิน เหมือนผืนดินที่ลูกเหยียบอยู่นี้ ไม่มีแม้สักวินาทีเดียว ที่จะไม่รักลูก
 แม่... ข้าพเจ้ารักท่านเหลือเกิน
 
 
 
 
 
 
"ไม่ว่าลูกจะเป็นอย่างไร...ก็คือลูกของแม่
จะอ้วน...แม่ก็รัก
จะดำ...แม่ก็ไม่รังเกียจ
วันไหนไม่อาบน้ำ...แม่ก็ว่าไม่เหม็น
ใครไม่กอด...แม่กอด
ใครไม่หอม...แม่หอม
ใครไม่รัก...แม่รักลูกยิ่้งกว่าชีวิตของแม่อีก"
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

edit @ 11 Aug 2011 19:38:53 by ~เพียงสายลมพัด~

Comment

Comment:

Tweet